خودكشى سؤال 600 . اگر شخصى مىداند كه او را از روى ظلم و ستم مىكشند ولى مثلًا در طول يك سال با انحاء و اقسام شكنجه‌ها از سوختن و زدن و پوست كندن و قيچى كردن گوشت او آيا مىتواند خودكشى كند كه به اين بلاها گرفتار نشود كه تحمل و طاقت آن را ندارد يا خير ؟ آيا از جهت حرج شديد فوق حد طاقت حرمت خودكشى برداشته مىشود يا خير ؟ جواب : خودكشى در اين فرض هم مشكل است بلكه ظاهر عدم جواز است و در خبر « 1 » است كه مؤمن به هر بلايى مبتلا مىشود و به هر مردنى مىميرد ولى خودكشى نمىكند و مفاد اين خبر موافق با ارتكاز مسلمين و سيره عملى آنهاست از اين جهت معتبر است گرچه سند آن خالى از ضعف نيست . دعاها و زيارات سؤال 601 . آيا سند روايت زيارت عاشوراى معروفه معتبر است يا خير ؟ جواب : استحباب خواندن زيارت عاشورا بنا بر تسامح در ادله سنن ثابت است و آثار عجيبه

--> نعم لو كان بنائه فى الوعد الابتدائى على عدم العمل يمكن ان يقال انه كذب و حرام الا ان وجوب العمل به يكون فى مورد المواعدة و ما صار عقداً و عهداً من الطرفين دون غيره . ثم ان المواعدة و ما كان عهداً يكون واجب الوفاء و لكن ليس كالعقد اللازم بل كالعقد الجايز الذى يجب الوفاء به ما دام لم يفسخه . بل يجوز فسخه قبل موسمه اذا اخبر من واعده بأنه يخلف او لايقدر على العمل به مثل أن يخبر واعده على أن يجيئه فى ساعة كذا قبل الوصول الى الوقت أنه لايجىء . ( 1 ) ( فى الوسائل ، ج 19 ، باب 5 من القصاص فى النفس ، ح 3 ) عن ناجية عن ابى جعفر ( ع ) فى حديث قال : « ان المؤمن يبتلى بكل بلية و يموت بكل ميتة الا انه لا يقتل نفسه » . و لكن سند الخبر فيه الناجية او نجية و لم يثبت وثاقته الا ان مفاده موافق لارتكاز المسلمين .